با یه قامت شکسته، با نگاهی مات و خسته، سرشو برده تو شونش، یه نفر تنها نشسته، توی تنهاییش یه درده، جای پای قلبی سرده، گل سرخی بوده اما، دیگه پژمرده و زرده، فارغ از دیروز و فرداش، غرقه تو دریای درداش، حسرتش یه عشق نابه، که وفا کنه به عهداش..
تا نباشد این جدایی ها، کس نداند قدر یاران را، کویر خشک می داند، بهای قطره باران را..
هر وقت حس کردی فاصله ها ما را از هم دور کرده اند به یاد خاطره های با شکوهمان بیفت. باور کن فاصله ها هیچ وقت حریف خاطره ها نمی شوند..
تو یعنی در حضور نیلی صبح گلی را به بهار دل سپردن تو یعنی ارغوانی گشتن و بعد
هزاران دست تنها را فشردن
تو یعنی مثل شبنم عاشقانه
گلوی یاس ها را تازه کردن
تو یعنی حجم رویایی گل را
میان کهکشان اندازه کردن
تو یعنی پونه را از زیر باران
میان چتر احساسی کشیدن
تو یعنی بی ریا چون یاس بودن
و یا به شهر شبنم ها رسیدن
تو یعنی انتظار غنچه ها را
میان شهر رویا خواب کردن
تو یعنی غصه های زرد دل را
به رنگ نقره مهتاب کردن
عشق یعنی همه چیز را برای یک هدف دادن و به پاداشش هیچ چیز نخواستن
شاد بودن هنر است،شاد کردن هنری والاتر،لیک هرگز نپسندیدم به خویش،که چون یکی شکلک بی جان،شب و روز،بی خبر از همه،خندان باشم،بی غمی عیب بزرگیست که دور از ما باد.
هر از گاهی توقف ،فرصت خوبی است برای دیدن مسیر طی شده و نگریستن به راه پیش رو،گاهی برای رسیدن باید ایستاد.
«در این جهان نیاز به دوست داشتن و ستایش شدن، بیش از نیاز به نان است.» مادر ترزا
عشق فرآیندی است که در طی آن من به تو کمک کنم تا به خود واقعی ات نزدیک تر بشوی، نه آن چه من می خواهم.»دوسنت اگزوپری
از انسانها غمی به دل نگیر؛ زیرا خود نیز غمگین اند؛ با آنکه تنهایند ولی از خود میگریزند زیرا به خود و به عشق خود و به حقیقت خود شک دارند؛ پس دوستشان بدار اگر چه دوستت نداشته باشند
آن کیست که بیجرم و گنه زیست؟ بگو بیجرم و گناه در جهان کیست؟ بگو
من بد کنم و تو بد مکافات کنی پس فرق میان من تو چیست؟ بگو
عشق زائیده ی تنهایی است و تنهایی نیز زائیده ی عشق
ای مایهی اصل شادمانی غم تو
خوشتر ز حیات جاودانی غم تو
ز حسن تو رازها به گوش دل من
گوید به زبان بیزبانی غم تو
گر بر فلکم دست بدی چون یزدان
برداشتمی من این فلک را ز میان
از نو فلکی دگر چنان ساختمی
کازاده بکام دل رسیدی آسان
خیام
الله به فریاد من بی کس رس
فضل و کرمت یار من بی کس بس
هر کسی به کسی و حضرتی مینازد
جز حضرت تو ندارد این بی کس کس
من درد تو را ز دست آسان ندهم
دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم
از دوست به یادگار دردی دارم
کان درد به صد هزار درمان ندهم
مهربانی را از کودکی اموختم که خورشید را در دفتر نقاشیش سیاه کشید تا پدر کارگرش نسوزد
باد می وزد
میتوانی در مقابلش هم دیوار بسازی ، هم آسیاب بادی
تصمیم با تو است . . .
زیباترین حکمت دوستی ، به یاد هم بودن است ، نه در کنار هم بودن . . .
دوست داشتن بهترین شکل مالکیت
و مالکیت بدترین شکل دوست داشتن است . . .
خوب گوش کردن را یاد بگیریم…
گاه فرصتها بسیار آهسته در میزنند . . .
اگر یک روز هیچ مشکلی سر راهم نبود ، میفهمم که راه را اشتباه رفته ام
فراموش نکن قطاری که ار ریل خارج شده ، ممکن است آزاد باشد
ولی راه به جائی نخواهد برد . .
مثل ساحل آرام باش ، تا مثل دریا بی قرارت باشند . . .
فکر کردن به گذشته ، مانند دویدن به دنبال باد است . . .
آدمی ساخته افکار خویش است ، فردا همان خواهد شد که آنروز به آن می اندیشد . . .
اعتقاد به بخت و قسمت بدترین نوع بردگی است . اپیکتت
هیچ وقت به خدا نگو یه مشکل بزرگ دارم
به مشکل بگو من یه خدای بزرگ دارم . . .
اگر صخره و سنگ در مسیر رودخانه زندگی نباشد
صدای آب هرگز زیبا نخواهد شد . . .
کسی را که امیدوار است هیچگاه نا امید نکن ، شاید امید تنها دارائی او باشد . . .
زندگی همچون بادکنکی است در دستان کودکی
که همیشه ترس از ترکیدن آن لذت داشتن آن را از بین میبرد . . .
برای آنان که مفهوم پرواز را نمیفهمند ، هر چه بیشتر اوج بگیری کوچکتر میشوی . . .
برنده میگوید مشکل است اما ممکن
بازنده میگوید ممکن است اما مشکل . . .
علف هرز چیه؟؟!
گیاهی که هنوز فوایدش کشف نشده . . .
تاریک ترین ساعت شب درست ساعات قبل از طلوع خورشید است
پس همیشه امید داشته باش . . .
یه روز یه باباهه داشته روزنامه می خونده بچه اش میاد میگه بابا با هم بازی کنیم؟ باباهه که حوصله نداشته یه تیکه از روزنامه رو تیکه تیکه می کنه میده به بچه می گه فکر کن پازله درستش کن چند دقیقه بعد بچه درستش می کنه مییارتش باباهه می گه توکه نقشه ی دنیارو بلد نیستی چطور درستش کردی بچه می گه من ادمای پشت صفحه رو درست کردم اگه ادما درست شن دنیا هم درست میشه
انچه که هستی هدیه ی خداوند به توست وانچه می شوی هدیه ی تو به خداوند پس بی نظیر باش
پروردگارابه من بیاموز دوست بدارم کسانی راکه دوستم ندارند ..عشق بورزم به کسانی که عاشقم نیستند…بگریم برای کسانی که هرگز غمم را نخوردند…به من بیاموز لبخند بزنم به کسانی که هرگز تبسمی به صورتم ننواختند… محبت کنم به کسانی که محبتی درحقم نکردند
هرگز برای عاشق شدن، به دنبال باران و بهار و بابونه نباش. گاهی در انتهای خارهای یک کاکتوس به غنچه ای می رسی که ماه را بر لبانت می نشاند
من نشانی از تو ندارم اما نشانی ام را برای تو می نویسم: درعصرهای انتظار،به حوالی بی کسی قدم بگذار! خیابان غربت را پیدا کن و وارد کوچه پس کوچه های تنهایی شو! کلبه ی غریبی ام را پیدا کن، کناربیدمجنون خزان زده و کنارمرداب ارزوهای رنگی ام! درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خیس پنجره برو! حریر غمش را کنار بزن! مرا می یابی
تکیه بر دوست مکن محرم اسرار کسی نیست ما تجربه کردیم کسی یار کسی نیست
دریاها نماد فروتنی هستند. در نهاد خود کوه های بلندتر از خشکی دارند، ولی هرگز آن را به رخ نمی کشند
از قورباغهای که در ته چاه زندگی می کرد پرسیدند ”آسمان چیست؟“ گفت: ”یک دایرهی کوچک به رنگ آبی“
هیچ می دانی ؛فرصتی که از آن بهره نمی گیری ، آرزوی دیگران است؟!
یک کاغذ سفید را ،هر چقدر هم که سفید و تمیز باشد کسی قاب نمی گیرد ،برای ماندگاری باید ؛حرفی برای گفتن داشت.
اگر اولش به فکر آخرش نباشی آخرش به فکر اولش می افتی
ساکنان دریا پس از مدتی صدای امواج را نمی شنوند… چه تلخ است قصه ی عادت.
اگرخداوند آرزویى را در دلت نهاد، بدان توانایى رسیدن به آن را در تو دیده است.
اگر نتوانیم همیشه اتفاقاتی راکه در زندگیمان می افتد کنترل کنیم، دست کم می توانیم بر واکنشهای خود نسبت به آن وقایع، و بر اعمالی که در مقابل آنها انجام می دهیم مسلط باشیم.
- رابینز
دو چیز است که انسان را از گناه باز می دارد:
۱- یاد خدا
۲- یاد مرگ
چیزی ارزشمندتر از همین امروز وجود ندارد.
اگر افتادی مهم نیست…
به شرطی که موقع بلند شدن از زمین چیزی برداری.
ماهی از بی آبی نمی میرد. بالا و پایین پریدنش را بنگر. به خاطر دوری از آب خود را می کشد!
عفت در زن مانند شجاعت است در مرد، من از مرد ترسو همچنان متنفرم که از زن نا نجیب. (ناپلئون بناپارت)
کشتى در ساحل امن تر است، ولى براى این منظور ساخته نشده است: “حرکت کن”
لباس قدیمی بپوشید ولی کتاب نو بخرید.- آستین فلپز
هیچ وقت رازت رو به کسی نگو وقتی خودت نمی تونی حفظش کنی چطور انتظار داری یکی دیگه راز نگه دارت باشه
خورشید باش که حتی اگر نخواستی بر کسی بتابی،نتوانی
*اگر همواره مانند گذشته بیندیشید، همیشه همان چیزهایی را بهدست میآورید که تا بحال کسب کردهاید
* زندگی زیباست حتی اگر کور باشی،خوش آهنگ است حتی اگر کر باشی،مسحور کننده است حتی اگر فلج باشی،اما بی ارزش است اگر ثانیه ای عاشق نباشی..
*گورستان ما خاک نیست،گورستان ما قلب کسانیست که می پنداریم دوستمان دارند
*انسان هر گز سقوط نمی کند،مگر به طرفی که به آن تکیه داده است.
*فاصله ی تابش خود را بر دیگران تنظیم کن ، خداوند خورشید را جایی قرار داد که گرم کند اما نسوزاند.
*عادت کنید که به چیزی عادت نکنید.(ناپلئون بناپارت)
هیچ وقت نباید کسی را به دلیل عملش تحقیر و یا به جهت کاری که کرده توبیخ کنیم چون او در محیطی رشد کرده که متقاضیات تربیتی ومحیط و عادت های اکتسابی و ارثی خود را داشته است
کسی را که دوستش داری ازادش بگذار اگر ازان تو باشد باز می گردد وگر نه بدان که از ابتدا از ان تو نبوده است
دختران روستا به شهر فکر می کنند! دختران شهر در آرزوی روستا می میرند! مردان کوچک به آسایش مردان بزرگ فکر می کنند! مردان بزرگ در آرزوی آرامش مردان کوچک می میرند! کدامین پل در کجای جهان شکسته است که هیچ کس به خانه اش نمی رسد
زندگی به مرگ گفت : چرا آمدن تو رفتن من است ؟ چرا خنده ی تو گریه ی من است ؟ مرگ حرفی نزد!!! زندگی دوباره گفت : من با آمدنم خنده می آورم و تو گریه من با بودنم زندگی می بخشم و تو نیستی مرگ ساکت بود زندگی گفت : رابطه ی من و تو چه احمقانه است !!! زنده کجا ، گور کجا ؟ دخمه کجا ، نور کجا ؟
غصه کجا ، سور کجا ؟ اما مرگ تنها گوش می داد زندگی فریاد زد : دیوانه ، لااقل بگو چرا محکوم به مرگم ؟؟؟ و مرگ آرام گفت : تا بفهمی که تو و دیوانگی و عشق و حسرت چه بیهوده اید
هرگاه خداوند تو را به لبه ی پرتگاه هدایت کرد به خدا اطمینان کن.چون یا تو را از پشت خواهد گرفت یا به تو پرواز کردن خواهد آموخت
وقتی کبوتری شروع به معاشرت با کلاغها می کند پرهایش سفید می ماند، ولی قلبش سیاه میشود. دوست داشتن کسی که لایق دوست داشتن نیست اسراف محبت است
اگر قادر نیستی خود را بالا ببری همانند سیب باش تا با افتادنت اندیشهای را بالا ببری (دکتر علی شریعتی
به سه چیز تکیه نکن ، غرور، دروغ و عشق.آدم با غرور می تازد،با دروغ می بازد و با عشق می میرد
کاش بودی تا دلم تنها نبود تا اسیر غصه ی فردا نبود کاش بودی تا برای قلب من زندگی این گونه بی معنا نبود کاش بودی تا لبان سرد من بی خبر از موج و از دریا نبود کاش بودی تا فقط باور کنی بعد تو این زندگی زیبا نبود
من احساس می کنم مختارم پس مختارم . لایب نیتس
بخشنده از دست نمی دهد او همواره در حال بدست آوردن است . ارد بزرگ
تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است.
تو اگر هیچ شوی گوهر زیبای منی
خودمانی با تو گویم که تو دنیای منی
خودت را از كسي پس نگير شايد اين تنها چيزي باشد كه او دارد
وقتي كه مي گويي دوستت دارم خوب به اين جمله فكر كن
شايد نوري را روشن كني كه به با خاموش كردن آن ، به خاموش شدن او ختم شود ...
براي اداره کردن خودت از عقلت استفاده کن
و براي اداره کردن ديگران از قلبت
یاد ها رفتند و ما هم میرویم از یاد ها
تا پر کاهی بماند در میان بادها
از دوست چه میماند در ایینه فردا
جز حرفه دلش جز خاطر های زیبا
پایه عشق معرفته عاشقی یک لیاقته
نشانه های عاشقی وفا صفا صداقته
دلم رفت و دگر جاني نمانده
به ابر ديده باراني نمانده
ببين اين حال و احوال خرابم
بجز درد و پريشاني نمانده
نقل است كه شيخ (ابوالحسن خرقاني) نماز همي كرد. آواز ميشنود كه: هان ابوالحسن! خواهي كه آنچه از تو ميدانم با خلق بگويم و رسوايت سازم تا سنگسارت كنند؟
شيخ گفت: بار خدايا! خواهي آنچه از رحمت تو ميدانم و از كرم تو ميبينم با خلق بگويم تا ديگر هيچ كس سجودت نكند؟
آواز آمد: نه از تو، نه از من.
صدها نفربرای بارش باران دعا کردند...
غافل از آنکه خدا با کودکیست که
چکمه اش سوراخ است!
برای آنکه به طریق خود ایمان داشته باشیم، لازم نیست ثابت کنیم که طریق دیگران نادرست است. کسی که چنین می پندارد، به گامهای خود نیز ایمان ندارد.
اگه گفتی امروز چه روزیه ؟
بگو دیگه !
زیاد فکر نکن ! امروز همون روزیه که دلم برات تنگ شده !!!
عشق یعنی اینکه وقتی میخوای برسونیش ٬ رادیو پیام رو روشن کنی
و ببینی کدوم مسیر پر ترافیک تره !
عشقی که تنها با یک نگاه آغاز میشود ، با شناخت سست و سست تر میشود
ولی عشقی که با شناخت آغاز میشود با هر نگاهی عمیق و عمیق تر میشود . . .
2تا گل بگیر دستت ، یکی دست راست ، یکی دست چپ
ولی من گل وسطی رو دوست دارم !
لنگر عشق زدم بر دل طوفانی تو / تکیه گاهم شده است ساحل بارانی تو . . .
در طوفان زندگی ، با خدا بودن بهتر از ناخدا بودن است . . .
کاش میدانستی آن کس که در تو امید به زندگی را پرورش میداد ، خودش محتاج
قطره ای از باران محبت بود . . .
خسته در حبس زمینم ، ماه من یادم کن
به نگاهی ، به پیامی ، سخنی شادم کن !
پرانتز را باز می کنم و می نویسم
( پرنده ...
پرانتز را نمی بندم ، بگذار پرنده آزاد باشد
از شهرداري واحد سد معبر مزاحمتون ميشم ، ببخشيد مهربونيتون سد راه دلمون شده . . . !
از آسمون پیغام رسید که خدا یکی از فرشته هاشو گم کرده ولی من تورو لو نمیدم که منو از اون بالا دزدیدی !!!
می دونی چرا معرفت ها کم شده؟ چون همش تو وجود تو جمع شده!
گاهی وقتها از نردبان بالا می روی تا دستان خدا را بگیری
غافل از اینکه خدا پایین ایستاده و نردبان را محکم گرفته که تو نیفتی.
اگه این روزا حس کردی توی قلبت بجای صدای "تاپ تاپ" صدای اره و تیشه میاد نترس! مریض نشدی...
من دارم توی دلت واسه خودم یک کلبه می سازم
باز با يك نفست غرق كلامم كردي
باز با يك نگهت گرم . سلامم كردي
عشق را در آن نگاه مایل رو به زمینت دیدمو عاشق شدم
عشق را در آسمان بی دریقت دیدمو عاشق شدم
عاشقی با تو برایم مثل پروازی به عمق بی کران
من دگر دیوانه و مستم کنون غرق تماشایت شدم
من و تو ما میشدیم اما تو را شوقی نبود
رنگ فردا میشدیم اما تو را عشقی نبود
من به سویت میشدم اما نگاهت سوی ماه
هیچ از من آن نگاهت تر نبود
ای بهترین کلامم عشقم بیا تو یارم
من جز وجود پاکت دیگر کسی ندارم
زلالی قلبتان ارزانی دیگران من این احساس آبکی را نمیخواهم
با تو بودن بیش میخواهم زه دنیا و وجودم باز
میخرم از تو تب و قهر و غرور و اشوه و هر ناز
خانه اي که در قلبم برايت ساخته ام آنقدر بزرگ است که بقيه ساکنان قلبم را آپارتمان نشين کرده است
گناه من نیست که بعد از < تو > . < او > آمد تقسیر قوانین دستوری است
نه مي توانم خود را از تو پس بگيرم ، نه تو را پس بدهم تو مرا گرفته اي يا من تورا، نمي دانم ولی می دانم عاشق همیم
بنگر حال دلم عاشق و ویرانه منم
به در باغ دلت بلبل دیوانه منم
خدا حافظ کبوتر ٬ خدا حافظ ستاره ٬ منتظرت میمونم تا برگردی دوباره . . .
دلشوره اگر در دل من هست توئی تو / صد خاطره در محفل من هست توئی تو
غیر از تو کسی در دل من جای ندارد / یک چیز اگر حاصل من هست توئی تو . . .
بس که در تدبیر فردا مانده ایم
با همیم اما چه تنها مانده ایم
در کلاس جمع و تفریق زمان ٬ عاشقیم و اما تنها مانده ایم . . .
با دیدنت قصد عبادت کرده ام ٬ با خنده ات احساس سعادت کرده ام
بگذار همیشه بنگرم در چشمت ٬ حالا که به چشمان تو عادت کرده ام . . .
دلخراش است که عاشق به مرادش نرسد
در پی عشق بسوزد و به یارش نرسد . . .
ای که از اول جاده به سکوت شدی گرفتار / منو از خاطره کم کن ٬ تا ابد خدا نگهدار . . .
زیبا ترین احساس لحظه ای است که بدانی در اوج تنهائی کسی به فکر توست . . .
تا نباشد جدائی ها ٬ کس نداند قدر یاران / کویر خشک میداند بهای قطره باران . . .
آنچه بر لوح زمان می ماند ٬ راه و رسم سفر است ٬ رهگذر میگذرد . . .
برگرفته از :
http://aswa.blogfa.com/post-18.aspx
آلبرت انیشتین در چهاردهم مارس 1879 در شهر اولم که شهر متوسطی از ناحیه و ورتمبرگ آلمان بود متولد شد . 
در اواخر سال 1910 کرسی فیزیک نظری در دانشگاه آلمانی پراگ خالی شد. انتصاب استادان این قبیل دانشگاهها طبق پیشنهاد دانشکده بوسیله امپراتور اتریش انجام میگرفت که معمولاً حقّ انتخاب خویش را به وزیر فرهنگ وا میگذاشت. تصمیم قطعی برای انتخاب داوطلب ، قبل از همه ، بر عهده فیزیکدانی به نام «آنتون لامپا» بود و او برای انتخاب استاد دو نفر را مدّ نظر داشت که یکی از آنها «کوستاو یائومان» و دیگری «انیشتین» بود. «یائومان» آن را نپذیرفت و پس از کش و قوسهای فراوان انیشتین این مقام را پذیرفت.
۱ـ آلبرت انیشتین یک کودک چاق با یک سر بزرگ بود.
